با توجه به شیوع کمبود ید و افزایش بیماری های کم کاری تیروئید، حدود بیش از دو دهه است که وزارت بهداشت به ایرانیان توصیه می کند که نمک های یددار استفاده نمایند.
متاسفانه آنچه که باعث شد توجه مردم به نمک دریا بیش از نمک یددار شود، تبلیغاتی بود که در حیطه نمک یددار و بی اثر بودن آن برای بدن ایجاد شد. منشاء این تبلیغات از آنجا نشات گرفت که دو عامل نگهداری ناصحیح نمک یددار و نحوه غلط استفاده از آن در طبخ باعث از بین رفتن ید نمک می شود.

اولین نکته در مورد نمک های یددار، توجه به نگهداری آن در منزل می باشد. متخصصان تغذیه توصیه می کنند که برای حفظ ید، نمک در ظروف تیره رنگ و دور از نور نگهداری شود تا میزان ید موجود در آن کاهش پیدا نکند. حال اگر نمک یددار در نمکدان های روشن قرار گیرند، طبیعتا میزان ید آنها کاهش خواهد یافت.
ملاحظه دوم در مورد نمک یددار، نحوه استفاده آن در زمان پخت می باشد. ید موجود در نمک در صورتی که در مواجه با حرارت بالا قرار گیرد، تجزیه شده و از بین می رود. برای پیشگیری از این مشکل توصیه متخصصان تغذیه اضافه کردن نمک یددار در انتهای زمان طبخ می باشد تا از تجزیه ید موجود در نمک پیشگیری شود.
حقیقت امر آن است که به هیچ عنوان با نمک دریا نمی توان بروز مشکلات تیروئیدی را درمان کرد. به علاوه این که مصرف نمک دریا می تواند میزان حجم فلزات سنگین را در بدن افزایش دهد. در ضمن نمک دریا به هیچ عنوان نمی تواند در پیشگیری از بروز فشار خون در بدن موثر باشد.
توصیه موکد متخصصان تغذیه
برای پیشگیری از مشکلات تیروئید، نمک یددار بخرید، آن را در ظروف دربسته و در جای خشک و خنک نگهداری کنید. در زمان طبخ غذا همیشه از مقادیر بسیار کم آن و فقط در انتهای طبخ استفاده نمایید.
منبع , تهیه و تدوین: گروه سلامت سیمرغ
- - , .
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان